HSRP-1 (Hot-Standby Router Protocol)

Günümüzde network ile uğraşan hemen herkes, Layer 3 çalışan ve networkun merkezinde yer alan bir cihazın herhangi bir sebepten dolayı çok az bir süreliğine de olsa down olmasının tahammül edilebilir bir durum olmadığını bilir diye düşünüyorum. Bu sebepten de,  Internet uygulamalarının ya da VoIP kullanımının giderek yaygınlaşmasıyla birlikte yedekliliğin (redundancy) önemi çok daha artmıştır. Yani bu, merkez cihazımız down olsa bile buna alternatif olarak çalışabilecek bir cihazımızın daha olması anlamına geliyor.

HSRP, Layer 3 switchlerin (router) yedeklilikten faydalanarak downtime sürelerinin mümkün olduğunca azaltılmasını, hatta neredeyse 0’a kadar indirilmesini sağlayan birkaç protokolden sadece birisidir. Bu sayede cihazların down olmasından kaynaklı problemlerin çözümünde büyük ölçüde ilerleme kaydedilmiştir. HSRP protokolünün nasıl çalıştığını birazdan açıklayacağım, ancak söylediğim gibi Layer 3 switchlerde bu yedekliliği sağlamak için sadece HSRP kullanılmaz. Diğer protokoller VRRP (Virtual Router Redundancy Protocol) ve GLBP (Gateway Load Balancing Protocol)’dir. HSRP cisco’ya ait bir protokoldür.

HSRP’de iki routerdan birisi ‘Active’ diğeri ise ‘Standby’ olarak çalışır. Yani bir tanesi aktif işlemleri yerine getirip paketleri hedeflerine ulaştırırken, diğeri bu router’ı takip ederek herhangi bir aksaklık durumunda aktif olanın yerine geçmek için yedekte beklemektedir. Peki, bu geçiş işlemi nasıl yapılıyor?   Daha da önemlisi üzerinde bu kadar yük olan cihazların kendine gelmesinin, konfigürasyonların tekrar çalışır hale gelmesinin network için kabul edilmez uzunlukta sürelerde gerçekleştiğini biliyoruz. O zaman nasıl 1 sn.’nin daha altında sürelerde bu geçiş işlemi yapılabiliyor? Peki, kullanıcılar bu durumdan nasıl haberdar olacaklar? Sonuçta arp-cache’lerinde ilk router’ın mac adresi var ve hala o cihazı merkez cihaz olarak görüyorlar. Arp-cache’nin silinip Standby Router’ın mac adresini öğrenmeleri çok zaman alacağı için yedeklilik olsa da kullanıcılar bağlantıda problem yaşayacaklardır.

Bu iki Layer 3 switch her 3 sn’de bir birbirlerine hello paketi göndermektedirler, her paket gönderildikten sonra hello timer çalıştırılır ve 3 sn. sonunda yeni bir hello paketi gönderilir. ‘Standby’ durumunda olan cihaz ‘Active’ cihazın 10 sn. boyunca hiç hello paketi göndermemesi durumunda yönetimi devralıp kendini ‘Active Router’ olarak ilan eder ve aktif işlemleri kendisi yürütmeye başlar. Bununla birlikte, başlangıçta aktif olan cihaz ‘Standby’ durumuna geçer. Her ne kadar hello timer 3, hold timer 10 sn. default olarak belirtilen değerler olsa da, bu değerleri değiştirmek mümkün, hem de msec cinsinden 😉 Geçiş süreci bu şekilde, peki kullanıcılar nasıl bu sürece uyum sağlayacaklar. Öncelikle iki cihaz için de geçerli olacak bir grup numarası belirlenir ve her iki cihaz da bu grup numarasıyla konfigüre edilir. Grup numarası girildiği anda virtual mac adresi cihaz tarafından oluşturulur. Aşağıda bir virtual mac adresi örneğini görebilirsiniz. Kullanıcıların gateway olarak göreceği bir virtual (sanal) ip adresi belirlenir, böylece son kullanıcı hiçbir zaman gerçek Layer 3 switchlerin IP adresini bilmemiş olur, onlar her zaman virtual IP ve virtual mac ile iletişim halindedir. Active–> Standby geçişlerinde virtual IP aynı kaldığı için bağlantıda süreklilik sağlanmış olur.

Örneğin, grup numaraları 5 olarak atanmış olan iki Layer 3 switch için oluşturulan virtual mac adresi aşağıdaki gibi olacaktır.

HSRP bu şekilde çalışıyor, ancak başlangıçta hangi switch’in aktif, hangisinin beklemede kalacak olan cihaz olacağının belirlenmesi, atanan ‘priority’ değerlerine karşılık geçişlerin nasıl yapılacağını, ‘preempt’in ne işe yaradığı, yukarıda bahsettiklerimizin konfigürasyonlarını ve bunlarla ilgili kontrol komutlarını bir sonraki yazımda sizlerle paylaşacağım.
Sağlıcakla kalın..

Mehmet Ali Karagöl

“HSRP-1 (Hot-Standby Router Protocol)” için bir cevap

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir