RIP v1, v2 ve Offset-list

Merhaba, bu yazımda sizlere dinamik routing protokolü olan RIPv1 ve RIPv2 arasındaki farkları anlatmaya çalışacağım ve offset-list kavramına değineceğim. Routing, router’ın gelen paketleri belirli algoritma hesapları ile en iyi yolu bularak yönlendirmesi işlemidir. İki çeşit routing vardır: Static routing ve Dinamik routing. Static routing elle yapılan routing’dir ve ip route komutu ile yapılır. Dinamik routing ise protokoller vasıtasıyla yapılır. Dinamik routing protokolleri iki çeşittir: Link State Routing ve Distance Vector Routing protokolleri. RIP bir distance vector routing protokolüdür. Distance vector (Bellman-Ford) algoritması kullanır.

RIP metric olarak hop sayısını kullanan bir distance vector protokolüdür. 2 versiyon olarak geliştirilmiştir. UDP 520 numaralı portu kullanır ve administrative distance ı 120’dir. Maksimum hop sayısı 15’tir. RIP kullanan router’lar tüm topolojiyi bilmezler. RIP kullanan routerlar 30 saniyede bir komşularına update bilgisi yollarlar. Routing update’lerinde, routing tablosu yalnızca komşu router’lara gönderilir ve bir seferde en fazla 25 route gönderilebilir. Eğer 25’ten fazlaysa iki parça olarak update yollanır. Convergence süresi uzundur. Bundan dolayı büyük ölçekli networklerde kullanışsızdır.

Update paketleri için üç tip timer kullanılır;

  • Invalid Timer (180sn): Bu süre boyunca eğer update gelmezse, rotanın metriği 16’ya çıkarılarak geçersiz yapılır.
  • Flush Timer (240sn): Invalid timer’ın üzerine bir 60 sn daha  beklenir. Eğer hala gelmezse rota tamamen tablodan silinir.
  • Holddown Timer: Routing loopları engellemek için vardır.

RIP’in convergence süresi uzun olduğundan, rota bilgilerinde tutarsızlık yaşanabilir ve updatelerin routerlar arasında gidip gelmesine, dolayısıyla looplara sebep olabilir. Bunu engellemek için çeşitli yöntemler vardır. RIP’in kullandığı yöntemlerden biri triggered update’tir. Triggered update, rotada eğer bir değişiklik yaşanırsa, tetiklenip update olarak diğer routerlara yollanması yöntemidir.  Bir de split horizon with poison reverse yöntemi vardır. Split horizon, bir interface’den öğrenilen rota bilgisinin aynı interface’den geri gönderilmesini engeller. Split horizon with poison reverse’te ise gelen down bilgisini bir seferlik split horizon’ı iptal ederek o interface’e geri gönderir ve rotanın artık kullanılamaz durumda olduğunu bildirmiş olur.

Bu şekilde çeşitli kontroller ile loop engellenebilir ve network sorunsuz hale getirilebilir.

Daha önce de bahsettiğim gibi rip iki versiyon olarak geliştirilmiştir ve RIP versiyon 1 ve versiyon 2 arasında birçok fark vardır. Bunlara değinmek gerekirse;

  • V1, classful bir protokoldür ve subnet bilgisi içermez. V2, classless’tır subnet bilgisi içerir.
  • V1’de updateler 30 saniyede bir broadcast olarak gönderilir (255.255.255.255). v2’de updateler yine 30 saniyede bir gönderilir ancak, multicast olarak gönderilir (224.0.0.9).
  • V1 authentication desteklemez. V2 destekler.
  • V1 VLSM desteklemez. V2 destekler.
  • V2 summarization ı destekler.

RIP için konfigürasyonlar da şu şekildedir:

Router#en

Router#configure terminal

Router(config)#router rip

Router(config-router)#network <direk bağlı olan network adresi>

Versiyon 2 ye geçmek için:

Router(config-router)#version 2

yazılır.

Router#sh ip route

İle de rota bilgisini görebiliriz.

Biraz da offset-list e değinmek gerekirse;

Offset-list; RIP ve EIGRP’de kullanılan bir mekanizmadır. Gönderilen ya da alınan routing updatelerinde ilgili rotaların metriklerini arttırmamızı sağlar. Bu sayede gerek offset-list uygulanan router’da gerekse de updatelerin gönderildiği komşularda en iyi yol seçimine müdahale edilebilir. Offset-list in kullanımı şu şekildedir:

Öncelikle standart access-list ile metrik arttırımı yapılmak istenilen prefix’lere izin verilir.

Router(config)#access-list 1 permit 192.168.0.0

Router(config)#access-list 1 permit 192.168.1.0

Acces-list yaratıldıktan sonra #router rip yazılarak rip konfigürasyonu içerisine girilir.

Router(config)#router rip

#offset-list ile komuta başlanır, offset-list ardından “access-list numarası ya da ismi” yazılır. Onun ardından da “in/out” yönünde olduğu yazılır. Ardından kaç metrik (offset değeri) artırılmak isteniyorsa rakam olarak yazılır (örnek olarak 1 yazacağız aşağıda). Daha sonra da opsiyonel olarak “interface tipi ve numarası” yazılır. Komut tamamlanmış olur.

Router(config-router)#offset-list  1 in 1 serial0/0

Interface tipi ve numarasının bulunduğu offset list’ler extended list olarak düşünülür ve önceliklidir. Yani iki offset-list in bulunduğu konfigürasyonda, interface tipinin bulunduğu offset-list geçerlidir. Metrik olarak o offset-list te yazan metrik eklenir.

Bununla birlikte ilk yazımın sonuna geldik. Daha sonraki yazılarda görüşmek dileğiyle 🙂

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir